คิดถึงเมิงมากมาย....

แสด 28 กุกำลังจะไปหาเมิง(และหาปู้ชายด้วย)

หนีกุมายเนี้ย??? อิอิ รักนะ จ๊วบบบบบ...

คิดถึงว่ะ ดาเป้นไงมั่งว่ะ

ขอโทษน่ะที่ต้องส่งแบบนี้อ่ะ

ส่งต่อด้วยนะ >>>

มีคนส่งให้อ่ะ VVV

อ่านแล้ว อย่าหยุด
เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว…. อ่านต่อเลย

เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น
กับเด็กคนนึงใน

จ. พิษณุโลก
เด็กคนนี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก

เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่
สาม วันนั้นเป็น

วันสอบซ่อม
นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ

สอบซ่อม
ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น

นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็น
สิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน

เข้าไปใกล้ ๆ
กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง

ใส่กระดาษกล่องหนึ่ง
นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน

นั้นมีอะไร
แต่เขาก้อได้เก็บกล่องนั้นไป

หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว
นิ้ง
และเพื่อน ๆ
ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา

อยากรู้ว่า
ในกล่องนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ ตก

กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ
ก้อไปสนาม เตะ

เล่นและเปิดกล่อง ๆ นั้น
ข้างในกล่องมี

กระดาษสีดำ
เขียนอยู่หนึ่งแผ่น ใน

กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า
* สวัสดี เรา

ชื่อ”เปลวเทียน”
เป็นเด็กนักเรียนคนนึง

เราถูกฆาตกรโรคจิด
ข่มขืนและค่าหมก

อยู่ในป่าแห่งหนี่ง
ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี

แม้แต่เสียงหายใจ
ของมนุษย์ เรา

พยายามร้องให้
คนมาช่วยแต่ก้อไม่มีใคร

มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน
จะมีใครมา

อยู่เป็นเพื่อนเราบ้างไหม
ถ้าเทอไม่

อยากให้เราลาก
เทอมาอยู่เป็นเพื่อนกับ

เรา จากนี้ไปเป็นเวลา
7 ชั่วโมง ขอให้

เทอก็อปข้อความข้างบนนี้
ส่งต่อให้สื่อ

อะไรก้อได้
เป็นจำนวน 10 coppy แต่

ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก
7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ

ไปตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน
* หลังจาก

ที่นิ้งได้อ่านนั้น
เทอก้อไม่เชื่อ และคิดว่า

มีคนมาแกล้งเป็น
เพียงแค่เรื่องไร้สาระ

และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง

และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ

**** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้

หมอและตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก

เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท

อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ

เหมือนกันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง

copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 10 copy
แต่ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ
เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก
7 ชั่วโมงให้หลัง ขอให้พวกเทอทุก คน
ฝาน ว๋านน๊า

คิดถึงเหมือนกานนน
ทำไมต้องกลับวันที่27 ?
คงไม่ได้กลับหรอกแก
งานเยอะเกิ๊น
ฝากความคิดถึงถึงสุราดด้วยนะ
ฝันดีจุ๊บๆ

เรากลับ ยี่สิบอ่า

ถึงตอนเช้าๆอ่านะ ถ้างัย ค่อยให้แม่เอามาให้ตอนเราจะกลับก็ได้

เด๋วเราไปรอเอาที่เทพมิตรก็ได้ โอเคป๊ะ

อิอิ มะมีเพื่อนกลับเลยเรา

แข่งเสร็จ เรากลับบ้านกันเถอะน๊ะ

คิดถึงพ่อแม่มากเลย

ทักทายคับ

กลับสุราดรึยังคะตัวเทอออ
ิคิดถึงมาก

เม้นๆครับผม
ดูแลสุขภาพด้วย
หม่ำๆไรยัง

คิด ถึง เหมือน

กัลน้องดา

กลับบ้าน

วานไหน บอกกล่าว

ด้วยน่ะ

สวัสดีครับ

คิดถึงเหมือนกันนะ ห่างหายไปนาน

สบายดีนะ

ทำไมไม่เหนดาออนเอ็มเลย เปลี่ยนเมลเรอะ? หรือไม่ได้เล่น

ได้แล้วคับผมม

ไม่ได้แข่งที่ ม.สยาม

แข่งที่ธรรมศาสตร์ มามะ

เด๋วไปเที่ยวกัน แต่นัดแรกเจอ ม.สยาม

อิอิ

เฮ้อ...ไม่รู้จะต่อไหนดี
หนีตามซะห์ไปดีไหมเนียะ ^^

น้องดา คนฮามม

เจอแล้วๆๆ

วันหลังจาได้มาเม้นบ่อยๆ*----*

ไอดา คิดถึงจัง

คิดถึงแกเหมือนกานนน

กุสอบเสดวันที่สี่อ่าา ว่าจิกลับสุราดเลย มามะ ไปเที่ยวกานๆ

กลับมาโทรหากุกานนนนะที่ร๊ากกกก จ๊วบบบบบบบบบ

คิดถึงแกเหมือนกัน
คิดถึงแกมากๆๆๆๆๆ
กลับสุราดวันไหนเนี่ย
เจอกันทีเอาเวอะ!!!

ดีจร้าน้องดา หายหน้าหายตาไปเลยนะจ๊ะ คิดถึงน้องดาเหมือนกานนะ รักที่สู้ดๆๆๆๆเลย เอาไว้เจอกานที่สุราดน้า

หวัดดีค่ะ

จุฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ คิดถึงมากๆเลยง่ะ

หม่ำข้าวด้วยน้า ว่าที่คุณพยาบาล

ไปทำงานก่อนน่ะ สายแล้ว บ๊ายบายยย ย